مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: آمنه یزدانفر, مهدی فرشچیان, مرتضی فریدون نژاد
کلیدواژه ها : تظاهرات پوستي - ديابت شيرين - عوارض پوستي
: 9544
: 14
: 0
ایندکس شده در :

  سابقه و هدف : ديابت بيماري مزمن و ناتوان كننده اي است كه در سير خود ممكن است اعضاي مختلفي از جمله پوست را درگير سازد. به علل مختلف ممكن است عفونتهاي قارچي و ميكروبي با شيوع بيشتري روي پوست اين بيماران تظاهر كند. از طرف ديگر، برخي از علايم جلدي به عنوان كليد تشخيص براي ديابت يا عوارض آن بكار مي رود و تشخيص به موقع آنها مي تواند از ناتواني بيشتر بيمار جلوگيري كند. هدف اين مطالعه بررسي فراواني نسبي انواع علايم و ضايعات جلدي در بيماران ديابتي در منطقه همدان بوده است.

  مواد و روشها: اين مطالعه از نوع توصيفي و تحليلي با نمونه گيري غير احتمالي آسان بر روي 110 بيمار ديابتي داراي ضايعه پوستي مراجعه كننده به درمانگاه ديابت و درمانگاه يا بخش پوست بيمارستان سيناي همدان طي سالهاي 85-1384 انجام شده است از بيماران شرح حال كامل گرفته و براساس ليستي از بيماريهاي پوستي مرتبط با ديابت، بيماران معاينه كامل جلدي مخاطي شده و در موارد مشكوك از آزمايشات پاراكلينيك كمك گرفته شد. در اين مطالعه خصوصيات دموگرافيك بيماران و فراواني نسبي انواع علايم و ضايعات جلدي به تفكيك نوع ديابت مورد بررسي قرار گرفت.

  يافته ها: از بيماران بررسي شده 9/20% ديابت نوع I و 1/79% ديابت نوع II داشتند. 1/39% بيماران مرد و 9/60% زن بودند ميانگين سني در كل بيماران 9/16 8/49 سال بود جوانترين بيمار 17 سال و مسن ترين آنها 81 سال سن داشت. اكثر بيماران ديابت نوع I لاغر يا متوسط بودند در حاليكه اكثر بيماران ديابت نوع II چاق يا متوسط بودند. بيماران اكثرا شهرنشين بودند. 5/24% بيماران ديابت نوع II فشار خون بالا داشتند. 44% بيماران داراي سابقة فاميلي مثبت ديابت بودند. عفونتهاي جلدي شايع ترين بيماري پوستي بود كه در بين آنها علل قارچي (9/37%) شايعتر از عوارض باكتريايي بود. چهار نوع علايم جلدي شايعتر با شيوع 10% يا بيشتر به ترتيب عبارت بودند از انواع خارش منتشر يا موضعي (1/28%) آكروكوردون (1/19%) و آنژيوم گيلاسي (7/12%) و درموپاتي ديابتي (10%).

  نتيجه گيري: ضايعات و علايم پوستي بخصوص بيماريهاي عفوني در بيماران ديابتي داراي شيوع نسبتا بالايي هستند و مي تواند به عنوان كليد تشخيص براي ديابت باشند لذا توجه و شناخت آنها مفيد مي باشد.

نویسندگان: عباس زمانیان, اکرم انصار, محمود فرشچیان, آمنه یزدانفر
کلیدواژه ها : واژگان کليدي آکنهي رُزاسه - هليکوباکترپيلوري - IgG ضد هليکوباکتر پيلوري
: 15735
: 79
: 0
ایندکس شده در :
چكيده زمينه و هدف: آكنهي رزاسه يك بيماري مزمن پوستي با علت ناشناخته ميباشد. برخي مطالعات شيوع بالاي هليكوباكترپيلوري را در اين بيماران گزارش دادهاند اما هنوز اين موضوع مورد بحث ميباشد. هدف از اين مطالعه مقايسهي سروپروالانس هليكوباكترپيلوري در بيماران مبتلا به آكنهي رزاسه در مقايسه با افراد سالم بود. روش بررسي: با طراحي يك مطالعه مورد شاهدي تعداد 30 بيمار و 60 فرد سالم وارد طرح شدند. سپس از هريك از افراد 5 سيسي خون گرفته شد و آنتيبادي IgG ضد هليكوباكترپيلوري به روش اليزا اندازهگيري شد. يافتهها: ميانگين سني بيماران 05/14± 8/45 و ميانگين سني گروه شاهد 3/12 ±4/41 سال بود. هفده نفر (7/56 درصد) از بيماران و 52 نفر(7/86 درصد) از گروه شاهد مبتلا به عفونت هليكوباكتر پيلوري بودند، بهطوريكه بررسي آماري تفاوت معناداري را بين دو گروه نشان داد (002/0P=). اما ميانگين سطح سرمي IgG ضد هليكوباكتر پيلوري در بيماران مبتلا به آكنه رزاسه بهطور معنيداري بيشتر از افراد سالم بود(g/ml Respectively 50/23± 87/38 و 15/174±49/139) (005/0P=).نتيجهگيري: اين مطالعه نشان داد كه در بيماران دچار آكنهي رزاسه علي رغم بالاتر بودن سطح سرمي آنتي بادي عليه هليكوباكتر پيلوري، فراواني ابتلا به اين ارگانيسم در افراد سالم بيشتر از بيماران بود.